Όταν οι συνδικαλιστές αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων

Πήγαινε κάτω

Όταν οι συνδικαλιστές αποδεικνύονται κατώτεροι  των περιστάσεων Empty Όταν οι συνδικαλιστές αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Σαβ Ιουν 15, 2013 4:09 am

Όταν οι συνδικαλιστές αποδεικνύονται

κατώτεροι των περιστάσεων

Τον τελευταίο καιρό, ο κλάδος των εκπαιδευτικών έχει υποστεί τη μεγαλύτερη ήττα της ιστορίας του, ακυρώνοντας με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο, μια απεργία, που όχι μόνο ήταν εντελώς ΑΝΑΓΚΑΙΑ για να απαντήσει στην ολομέτωπη επίθεση της κυβέρνησης και των εντολέων της στον κλάδο , αλλά και αποτελούσε τη μόνη απάντηση στην συγκυρία. Αυτή η ήττα που για κάποιο διάστημα πήγε πίσω την διάθεση των συναδέλφων να μπουν μπροστάρηδες και να παλέψουν στο δικαίωμα τους στη δουλειά, (τη στιγμή που το 1/5 των συναδέλφων τους απολύονται,μετακινούνται ή μπαίνουν σε διαθεσιμότητα) θα στιγματίζει σοβαρά τις εξελίξεις για ένα μεγάλο διάστημα.

Κι αυτό το "έγκλημα", έχει ονοματεπώνυμο, έχει ταυτότητα πολιτική,παραταξιακή. Κάποιοι κάνουν την πάπια, προσπαθώντας να ξεπεράσουν την κατακραυγή των συναδέλφων με αυτό που ξέρουν να κάνουν καλά τόσα χρόνια διάλυσης του συνδικαλιστικού κινήματος: να χρησιμοποιούν θεσμούς και θεσμικούς ρόλους για να μπλέκουν ξανά τους συναδέλφους σε νούμερα και αριθμούς που κατέχουν οι 'ειδικοί', (αλήθεια είναι απορίας άξιο που κάποιοι ακόμα καμαρώνουν κάτω απο τα πανό τις ΟΛΜΕ και γυροφέρνουν κρατώντας τα πορτοκαλί σημαιάκια της!!!) και να τους κάνουν να νοιώθουν αδύναμοι και φοβισμένοι μπροστά σε αυτό που έρχεται,αντί  ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΟΥΝ ΔΙΕΞΟΔΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ.

Αποπροσανατολισμός λέγεται αυτό και είτε το κάνουν συνειδητά ,είτε το κάνουν από λάθος πολιτική εκτίμηση,το αποτέλεσμα είναι ίδιο. Οι εκπαιδευτικοί νοιώθουν αβοήθητοι να αντισταθούν.Γιατί  όταν τυλίγεις σε μια κόλλα χαρτί μια ολόκληρη συνέλευση που διατρανώνει την επιθυμία να συγκρουστεί με την επιστράτευση και να απεργήσει και βάζεις όρους και προϋποθέσεις, σημαίνει ότι ψηφίζεις ενάντια στην απεργία και εγκλωβίζεις και έναν κόσμο να σε ακολουθήσει στην παραίτηση από τους αγώνες.  Και μετά, πας και τους αντικρίζεις με θράσος , λέγοντας ότι το ψήφισε η συνέλευση και χαίρεσαι με αυταρέσκεια που δεν σε καταλάβανε,πως τη γλίτωσες πάλι. Για να μπορείς να συνεχίζεις το "ανόσιο" έργο σου.

Και αφού ο κλάδος σου έχει υποστεί την ήττα,έρχεται ένας άλλος κλάδος , αυτός της ΕΡΤ και χάνει  σε μια σφαγή 2650 εργαζόμενους,που απολύονται με ένα sms.Κι εκεί, κάποιοι σου θέτουν επί τάπητος το ζήτημα (βλ απόφαση Αγωνιστικών Κινήσεων  να απεργήσουμε παρά την επιστράτευση και  απαίτηση να βγει απόφαση της ΕΛΜΕ που να καλεί σε απεργία. Ας με διαψεύσουν τα μέλη του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Ελευσίνας, με τους οποίους μίλησα με καθένα ξεχωριστά) δεν σε εμποδίζει καμιά πολιτική ή συνδικαλιστική συνείδηση να κάνεις πάλι τον Πόντιο Πιλάτο και να "νίπτεις τας χείρας σου."Από τις 2μμ ως τις 10:30μμ που έστειλε με mail το Δ.Σ, της ΕΛΜΕ μήνυμα που δεν καλούσε σε απεργία κι άλλο ένα της ΑΔΕΔΥ,που δεν τοποθετούνταν για τους επιστρατευμένους, το τηλέφωνο του προέδρου δεν απαντούσε σε κλήσεις.Τα μισόλογα ΄θα δούμε' δεν απαντούσαν στους συναδέλφους. Πολύ περισσότερο,δεν τους έβγαζαν μπροστά στο να κάνουν απεργία. Εκτός απο μεμονωμένες περιπτώσεις (των Αγωνιστικών Κινήσεων που στάλθηκε σε όλα τα σχολεία και τους συναδέλφους και την ανάρτηση του ΠΑΜΕ στην κεντρική ιστοσελίδα του,όχι όμως και στα σχολεία), τίποτα άλλο δεν έφτασε στους συναδέλφους της Δυτικής Αττικής.  

Και για άλλη μια φορά, ο σκοπός επετεύχθη. Ο φόβος και η σύγχυση κυριάρχησαν.

Και μετά, τάχα για λόγους τιμής ο πρόεδρος απέργησε, αλλά δε μπορούσε να πάρει και στο λαιμό του τους συναδέλφους! Έτσι εκτιμάει το να κάνεις απεργία όταν στέλνονται στο εκτελεστικό απόσπασμα 2650 εργαζόμενοι!Ότι το να προσπαθήσεις να σπάσεις τον τρόμο μες στον αγώνα και την απεργία θα σήμαινε" παίρνω στο λαιμό μου τους συναδέλφους." Και αρκετά μάλιστα μέλη του ΔΣ πήγαν κανονικά στο σχολείο. Κι αυτοί έχουν ονοματεπώνυμο!

Βέβαια θα μου πεις τώρα,απεργία σημαίνει απόλυση κι εμείς δε θέλουμε να θυσιάσουμε τον κόσμο μας!Ούτε εμείς θέλουμε ανθρωποθυσίες και κατασκευή ηρώων. Είναι όμως θέμα πολύ σοβαρό το πως εκτιμάς τα πράγματα,πως τα ερμηνεύεις και πως παλεύεις να τα πας μπροστά. Γιατί ,συνάδελφοι, συμβιβασμούς στους συμβιβασμούς, δεν χαράζεις άλλη προοπτική.Και είτε είσαι μικρή είτε μεγάλη δύναμη ,αν δεν έχεις τη λογική της σύγκρουσης με την αστική νομιμότητα δεν θα καταφέρεις να αλλάξεις τους καταθλιπτικούς συσχετισμούς μέσα στο κίνημα,αν ανήκεις σε αυτή την πλευρά και είναι αυτός ο στόχος σου.

Κάποιοι μπορούν να το κάνουν , όχι γιατί δεν φοβούνται,γιατί είναι αφελείς και δεν εκτιμούν τις συνέπειες,που μπορεί να υποστούν τόσο σε προσωπικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο,αλλά γιατί η θέση τους ήταν από την αρχή και παραμένει ξεκάθαρη : εμπιστευόμαστε το λαό,προσπαθούμε να συμβάλλουμε στη χειραφέτηση του ,τον αφουγκραζόμαστε και οικοδομούμε με τις αποφάσεις μας όρους που θα τον βάλουν μπροστά , εκεί που πραγματικά αλλάζουν τα πράγματα :

                         
ΣΤΟΥΣ ΛΑΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ



Υ.Γ.Μια συντρόφισσα ,μου έγραφε προχθές:

"Θα ήθελα να αναφέρω αυτό που μου είπε ένας καλός συνάδελφος, προοδευτικός άνθρωπος που δεν ασχολιόταν και ιδιαίτερα με την πολιτική : «Είναι η πρώτη φορά που κάνω απεργία με τόσο φόβο, σήκωσα το χέρι μου και την ίδια...ώρα νομίζω ότι πήρα την πιο σοβαρή απόφαση στη ζωή μου». Ο κόσμος κρύβει δυνάμεις που θα μας εκπλήξουν στο μέλλον. Ήμουν 10 χρόνων στη μεγάλη απεργία των εκπαιδευτικών το 1988 στην οποία συμμετείχε ο πατέρας μου φιλόλογος , ένας έντιμος και ήσυχος δεξιός άνθρωπος ...να επιμένει και να απεργεί! Μετά από χρόνια κατάλαβα οτι ακόμα και οι ήσυχοι άνθρωποι, όταν έρθει η στιγμή μπορούν και δείχνουν το ανάστημα και το θάρρος να αντιμετωπίσουν τα δύσκολα...!"

Ουρανία Σταυρακάκη

μέλους των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών


Δημοσιεύτηκε 23 minutes ago από τον χρήστη anthropos

http://agonistikiepitropi.blogspot.gr/2013/06/blog-post_15.html
   


Έχει επεξεργασθεί από τον/την ΜΑΡΙΟΡΗ στις Σαβ Ιουν 15, 2013 4:46 am, 1 φορά

___________________________________________________________
Κάνω το επάγγελμα του ανθρώπου και το επάγγελμα του υπαλλήλου.
Δραματικά ασυμβίβαστα πράγματα. (Σεφέρης)
ΜΑΡΙΟΡΗ
ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 5297
Εγγραφή : 13/01/2008

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Όταν οι συνδικαλιστές αποδεικνύονται κατώτεροι  των περιστάσεων Empty Απ: Όταν οι συνδικαλιστές αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Σαβ Ιουν 15, 2013 4:38 am

Δυστυχώς παρόμοια κατάσταση είχαμε και στη Θεσπρωτία με την απεργία της ΑΔΕΔΥ ενάντια στο κλείσιμο της ΕΡΤ.

Κι εδώ δυστυχώς οι συνάδελφοι συνδικαλιστές στάθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων.

Στα σχολεία μας δεν έφτασε ποτέ το μήνυμα για την απεργία.

Υπήρξαν μάλιστα συνάδελφοι που ακόμη και την επόμενη μέρα ρωτούσαν με απορία: "Είχαμε απεργία;"

Κι αν για την ενημέρωση υπάρχει μια μικρή δικαιολογία, η απίστευτη για μια ακόμη φορά τακτική της ΑΔΕΔΥ να ανακοινώνει απεργία στο παραπέντε, καμιά δικαιολογία δεν υπάρχει που τα συνδικάτα με τόση τεχνολογία στην εποχή μας δεν έχουν βρει τρόπο να ενημερώνουν τα μέλη τους ακόμη και για τέτοιες ξαφνικές απεργίες.

Θέλω για παράδειγμα εδώ να σημειώσω ότι με ηλεκτρονικό μήνυμα ενημερώθηκα ήδη από τη Διεύθυνση ΠΕ Θεσπρωτίας πως πήρα μετάθεση. Τη μια μέρα δηλαδή βγήκαν οι μεταθέσεις, και μάλιστα αργά το απόγευμα, και την άλλη που το γραφείο άνοιξε φρόντισαν να μου στείλουν μέιλ.

Δεν ενημερώθηκα όμως με κανένα τρόπο, ούτε μέιλ, ούτε sms από το σύλλογό μου για την απεργία.

Μόνη μου το ανακάλυψα στο διαδίκτυο και φρόντισα και το σχολείο μου να ενημερώσω και μέσω φόρουμ τους συναδέλφους που ενημερώνονται από το χώρο μας.

Ουδέποτε επίσης ενημερώθηκα για κινητοποίηση τη μέρα της απεργίας.

Κι εδώ τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Γιατί φρόντισα να ζητήσω από συναδέλφισσα υποψήφια στις πρόσφατες εκλογές και εκλεγείσα ως πρώτη αναπληρωματική, να με ενημερώσει αν τυχόν ληφθεί απόφαση για κινητοποίηση. Και από το χώρο της πρώτης παράταξης.

Καμία ενημέρωση. Γιατί καμία κινητοποίηση δεν αποφάσισε ο σύλλογος.

Μας άφησε ακόμη μια φορά να απεργούμε κλεισμένοι στα σπίτια μας...

Βέβαια κινητοποιήσεις φρόντισαν να κάνουν κάποιοι με εξωθεσμικές διαδικασίες. Αφενός η Πρωτοβουλία Εργαζομένων που μάλιστα ανάρτησε και σχετικό κάλεσμα στο φόρουμ και αφετέρου το ΠΑΜΕ.

Ακόμη δηλαδή και μπροστά στο γιγαντιαίο ζήτημα του κλεισίματος της ΕΡΤ, το κίνημα δεν κατάφερε να συντονιστεί. Δεν κατάφερε ούτε την κοινωνία να συντονίσει. Αδυναμία που πλέον κι εμένα δε με ενδιαφέρει πού οφείλεται. Εκ του αποτελέσματος και μόνο το συμπέρασμα.

Πως αν δεν υπάρξει κίνημα τύπου ΕΑΜ, το έχουμε χαμένο το παιχνίδι.

Τέρμα πια με τις σαχλαμαρίτσες ενός εκάστου και κάθε παράταξης.

Ενιαίο Αντιστασιακό Μέτωπο.

Ενάντια στην πολιτική που γονατίζει το λαό.

Στη βάση των κοινών μας προβλημάτων και όχι της ιδεολογικής ταύτισης.

Κανένας δεν περισσεύει αν κι εφόσον συμφωνεί πως μόνο η ενωμένη και οργανωμένη αντίσταση του λαού μπορεί να μας βγάλει από το χάος.


___________________________________________________________
Κάνω το επάγγελμα του ανθρώπου και το επάγγελμα του υπαλλήλου.
Δραματικά ασυμβίβαστα πράγματα. (Σεφέρης)
ΜΑΡΙΟΡΗ
ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 5297
Εγγραφή : 13/01/2008

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης