ΤΟ ΔΩΡΑΚΙ

Πήγαινε κάτω

ΤΟ ΔΩΡΑΚΙ Empty ΤΟ ΔΩΡΑΚΙ

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Κυρ Δεκ 23, 2018 1:17 am

Και οι δυο γονείς μου ήταν εκπαιδευτικοί. Νηπιαγωγός η μαμά, δάσκαλος ο πατέρας και συνήθως σε μεγάλες τάξεις. Να ήταν αυτό, η αλλιώτικη βαθμίδα, που προκαλούσε την τεράστια διαφορά ανάμεσά τους στο θέμα των δώρων; Εκείνων των δώρων που καλώς ή κακώς προσφέρουν μαθητές και γονείς στους εκπαιδευτικούς. Η μαμά, θυμάμαι, χρειαζόταν ταξί κάθε φορά που είχε τη γιορτή της για να κουβαλήσει τα αμέτρητα και απίστευτα δώρα. Ο μπαμπάς γύρναγε συνήθως με άδεια χέρια. Εκτός μια φορά που μας έφερε ένα παπούτσι – ανθοδοχείο κι άλλη μια που οι γονείς ενός κοριτσιού είχαν εργοστάσιο ζυμαρικών και μας έστειλαν ένα κουτί γεμάτο κάθε λογής ζυμαρικό!

Να έφταιγε κι ο χαρακτήρας τους; Η μάνα είναι γεννημένη διπλωμάτισσα. Όπου περάσει και όπου σταθεί κάνει φίλους. Ο πατέρας μονοκόμματος. Λίγα λόγια, απομονωμένος στα βιβλία του και στους κήπους του. Και πολύ αυστηρός ως δάσκαλος.

Εγώ στη φάτσα μοιάζω τη μάνα μου, στο χαρακτήρα είμαι ίδια με τον πατέρα μου. Όταν έγινα εκπαιδευτικός, βρέθηκα θέλοντας και μη ενώπιον του θέματος δώρα. Και με τα μυαλά που κουβαλάω έκρινα ότι δε θέλω δώρα. Τουλάχιστον όχι δώρα που γίνονται εθιμοτυπικά για να του προσέξεις το παιδί και ίσως ίσως και για να βάλεις καλύτερο βαθμό στις μεγάλες τάξεις. Αλισβερίσι δηλαδή σαν αυτό με τα φακελάκια που δίνουν οι ασθενείς στους γιατρούς ή τα ρεγάλα στους πολιτικάντηδες.

Δεν ήταν λίγες οι φορές λοιπόν που σε κάποιους ανθρώπους έφτασα να φερθώ αρκετά απότομα και να μη δεχτώ το δώρο που μου κουβάλησαν. Ώσπου έφτασα στο σημείο να παίρνω προκαταβολικά τα μέτρα μου και με πλάγιο τρόπο ή και ευθέως να αποτρέπω την προσφορά δώρων για να μη βρεθούμε και οι γονείς και εγώ σε δύσκολη θέση. Ξεκαθάριζα ότι εκ του νόμου απαγορεύεται στους εκπαιδευτικούς να δέχονται δώρα. Και πως έτσι κι αλλιώς το καλύτερο δώρο για ένα δάσκαλο είναι η αγάπη των μαθητών του και όχι τα υλικά αντικείμενα. Το πολύ πολύ μια ζωγραφιά του παιδιού, για να έχω κάτι δικό του κι όταν χωρίσουν οι δρόμοι μας.

Σημαίνει αυτό πως δεν πήρα δώρα ως δασκάλα; Όχι. Γιατί υπάρχουν και περιπτώσεις που δεν μπορείς να μην πάρεις το δώρο. Όπως τότε με τα Μικρά μου Τερατάκια. Μεγάλα παιδιά, Εκτάκια. Τελείωνε η σχολική χρονιά και στο ταμείο της τάξης είχαν περισσέψει κάποια χρήματα. Ενημέρωσα το Προεδρείο της τάξης και ζήτησα να αποφασίσουν τι θα κάνουν με τα χρήματα αυτά. Τις επόμενες μέρες κάτι έπιασε το αυτί μου και κατάλαβα πως σχεδιάζουν με τα λεφτά αυτά να μου αγοράσουν δώρο. Αναγκάστηκα να το ξεκαθαρίσω στην τάξη πως δεν είναι σωστό και θα πρέπει να βρουν άλλο τρόπο να ξοδέψουν ό,τι έμεινε στο ταμείο από τις εκδρομές.

Δυο μέρες μετά, που τις δυο πρώτες ώρες δίδασκαν στο τμήμα μου άλλοι εκπαιδευτικοί, φτάνω στην τάξη στις 10 και βρίσκω όλα τα παιδιά να χοροπηδάνε γύρω από την έδρα. Και πάνω στην έδρα ένα κουτί με φιόγκο, ένα δώρο. Γούρλωσα τα μάτια.

- Παιδιά, τι είναι αυτό; Γιατί δώσατε τα λεφτά του ταμείου σας για να μου πάρετε δώρο; Τι σας είπα;

- Όχι, κυρία! Δεν είναι από αυτά τα λεφτά! Μαζέψαμε άλλα!

Ο αφοπλιστικός τρόπος των παιδιών! Που ό,τι και να τους λες, θα καταφέρουν να κάνουν το δικό τους. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση ήθελαν η δασκάλα τους να έχει κάτι από εκείνα και να τα θυμάται όταν πια θα έχουν φύγει από το σχολείο. Μπορούσα να μην το πάρω το δώρο;  Ένα υπέροχο σακιδιάκι πλάτης σε καταπληκτικό χρώμα και σχέδιο και μάλιστα επώνυμης μάρκας.

Ακόμη και όταν χάλασε το φερμουάρ, συνέχιζα να το κουβαλάω στο σχολείο. Για όλα όσα συμβόλιζε για μένα. Αυτό το πήρα από τη μάνα μου. Που δεν πέταγε ποτέ τίποτε από τα δώρα των νηπίων της. Ακόμη και όταν έσπαγαν. Μάλιστα το καθένα ήξερε από ποιο παιδάκι ήταν και έτσι και τολμούσα να της ζητήσω να το πετάξουμε, σήκωνε επανάσταση και άρχιζε και μου έλεγε ολόκληρη ιστορία για το παιδάκι και πόσα της θυμίζει το δωράκι!
Με τα χρόνια έμαθα κι εγώ να λειτουργώ έτσι για όσες περιπτώσεις ήταν αδύνατο να αποφύγω το δώρο. Δώρα δοσμένα από καρδιάς, όχι ακριβά, και με ανιδιοτέλεια.  Όπως η κούπα με τα σκιουράκια της Σ., ο Καροτένιος του ¶., τα χριστουγεννιάτικα στολίδια του Π., και τόσα άλλα. Και ναι, μου έσπασε πέρυσι ένα πιατάκι για κεριά ρεσό και το κράτησα έτσι σπασμένο. Θα μου ραγίσει η καρδιά αν το πετάξω. Γιατί το κοριτσάκι που μου το χάρισε, έφυγε από το σχολείο μας. Κι εγώ δε θέλω ποτέ να την ξεχάσω.

Φέτος όμως πήρα το πιο παράξενο δωράκι της καριέρας μου! Γιατί ήταν δωράκι από παιδί άλλης τάξης! Από ένα ξανθό αγγελάκι με ματάκια στο χρώμα του ουρανού. Ήρθε και με βρήκε στο διάλειμμα για να μου δώσει το δωράκι της και να μου ευχηθεί «Καλά Χριστούγεννα»! Ένα παιδάκι της Πρώτης που το έχω όλο κι όλο μία ώρα την εβδομάδα στο Ολοήμερο.

Ήταν ένα μικρό κι ελαφρύ πραγματάκι, τυλιγμένο σε όμορφο χαρτί.

ΤΟ ΔΩΡΑΚΙ Hpim7710

Στο άλλο διάλειμμα πέρασε πάλι να με ρωτήσει αν άνοιξα να δω τι είναι και αν μου άρεσε. «Όχι, της λέω, θα το ανοίξω στο σπίτι, να είναι έκπληξη!»

Το άνοιξα σήμερα. Και συγκινήθηκα. Δυο σοκολατάκια – Αηβασίληδες, να με γλυκάνει για τις καραμελίτσες που την κερνώ καμιά φορά. Κι ένα πανέμορφο ξύλινο αγγελάκι για το δέντρο, κόκκινο και με χαραγμένη την καρδούλα του. Κάθε Χριστούγεννα θα μου θυμίζει τη μικρούλα που με τόση επιμονή μού χάρισε αυτό το δωράκι!!! Ένα αληθινό άγγελο που μου έστειλαν οι ουρανοί στη λήξη της πιο άθλιας χρονιάς που έζησα στην εκπαίδευση.  Τι καλύτερο αντίδοτο για το κώνειο;

- Ευχαριστώ, κοριτσάκι μου! Καλή Χρονιά και Χρόνια σου Πολλά! 

ΤΟ ΔΩΡΑΚΙ Hpim7711

___________________________________________________________
Κάνω το επάγγελμα του ανθρώπου και το επάγγελμα του υπαλλήλου.
Δραματικά ασυμβίβαστα πράγματα. (Σεφέρης)
ΜΑΡΙΟΡΗ
ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 5297
Εγγραφή : 13/01/2008

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης