ΞΕΧΑΣΑΤΕ ΠΩΣ ΗΜΟΥΝ ΣΠΟΡΟΣ

Πήγαινε κάτω

ΞΕΧΑΣΑΤΕ ΠΩΣ ΗΜΟΥΝ ΣΠΟΡΟΣ Empty ΞΕΧΑΣΑΤΕ ΠΩΣ ΗΜΟΥΝ ΣΠΟΡΟΣ

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Σαβ Φεβ 04, 2012 11:26 am

ΞΕΧΑΣΑΤΕ ΠΩΣ ΗΜΟΥΝ ΣΠΟΡΟΣ %25CF%2583%25CF%2580%25CF%258C%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2582

"...θὰ γίνει ἀνάσταση μίαν αὐγή,

πὼς λάμπουν τὴν ἄνοιξη τὰ δέντρα

θὰ ροδαμίσει τοῦ ὄρθρου ἡ μαρμαρυγή,

θὰ ξαναγίνει πέλαγο καὶ πάλι τὸ κύμα

θὰ τινάξει τὴν Ἀφροδίτη

εἴμαστε ὁ σπόρος ποὺ πεθαίνει."


Γιώργος Σεφέρης, "Μνήμη Α'"


Μαύρα πουλιά οι φίλοι μου. Τριγυρνάνε ξυπόλητοι σε χιόνι που δακρύζει. Αφήνουν βαθιά τα χνάρια τους. Μικρές παγωμένες λιμνούλες. Και φυτεύουν εικόνες, στίχους, βιντεάκια. Άλλος φύτεψε το πρώτο, την εικόνα, άλλος μεταφύτεψε τους στίχους του Σεφέρη. Άγνωστοι άνθρωποι, σε άλλο χώρο ο καθένας. Το μήνυμα ίδιο. Η ελπίδα η ίδια. Γι' αυτό και αποφάσισα να τα βάλω να κάνουν παρέα το ένα του άλλου.

Για να θυμόμαστε πως είμαστε σπόροι. Και να σπέρνουμε. Έκαστος εφ ω ετάχθη...

___________________________________________________________
Κάνω το επάγγελμα του ανθρώπου και το επάγγελμα του υπαλλήλου.
Δραματικά ασυμβίβαστα πράγματα. (Σεφέρης)
ΜΑΡΙΟΡΗ
ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 5297
Εγγραφή : 13/01/2008

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης